فــــلاش بــــک

وقتی که ما بچه بودیم امورات زندگیمان با کلاه قرمزی و پسرخاله, مدرسه موشها , لوللک و وولک , پت و مت  و از این قبیل برنامه ها میگذشت. هر چقدر که فکر میکنم نمی توانم مدرن بازیهای امروز در دنیای کودکان را بپذیرم. برای من هنوز هم لذت دیدن مسخره بازیهای کلاه قرمزی, کپل ,عینکی, نارنجی و یا آن مورچه خوار دوست داشتنی و احمق بازیهای پت و مت و یا حتی چوبین, آن آدمک سبز رنگ محبوبم, لذتی به اندازه دوران کودکیم دارد. لذتی که هیچ وقت در دیدن کارتونهای نسل جدید برایم تکرار نشد. اگر این قدرت را داشتم که تغییری در برنامه های صداو سیما ایجاد کنم به جای عمو پورنگ و آن مزخرفات که از شبکه های دیگر بجای برنامه کودک پخش میشود کاری میکردم که دوباره آسمون ریسمون ,مدرسه موشها و دهها برنامه دیگر پخش شود. نمی دانم با این برنامه های اجق وجق چه بر سر این نسل خواهد آمد. شاید آنها هم سالها بعد در یک نیمه شب تاریک پشت میزشان بنشینند و از تغییر زمامه و کارتون های محبوب دوران کودکیشان بنویسند.